با صبایی گفت هاتف؛ چند گویی وصف کاشان؟ نقل زیبایی کاشان، جان من؛ پایان ندارد... .

» نمایش این صفحه بدین معناست که نویسنده وبلاگ یک مطلب را بصورت رمزدار درج کرده است و برای مشاهده کامل مطلب نیازمند آن هستید که کلمه عبور مرتبط با این مطلب را دانسته و وارد کنید.

تقویم را برمیدارم

روزها و هفته ها و ماه ها به واسطه ی نوکِ مداد،بی هیچ استقامتی تحت تسخیر من میشوند

همه چیز محیاست!

سازها کوک شده اند؛ می لا رِ سل...

مضراب ها تحت فرمات انگشتان

آرشه ها آغشته به کلوفن؛

همه چیز آماده ی فرمان توست؛

تا با مهارت تمام روی صحنه زندگی ام کیمیاگری کنی...

» نمایش این صفحه بدین معناست که نویسنده وبلاگ یک مطلب را بصورت رمزدار درج کرده است و برای مشاهده کامل مطلب نیازمند آن هستید که کلمه عبور مرتبط با این مطلب را دانسته و وارد کنید.

زنده باشی

کاکوی شیرازی....

چنگیز با پای برهنه و غلافی بی سلاح

سجده کنان برخاک نشابور بوسه میزد؛

اگر میدانست صنمی چون تو پای بر آن خاک خواهد گذاشت....

سکوت شبهای کاشان؛ چه عاشقانه میشود!راس ساعت10، زنگ به صدا می آید؛ درست مثل روزهای اول عاشقی... قلم بدست مینویسم! برای کسی که دیوانه وار دوستش دارم! برای محبوبم" گل گیسو"... یقین دارم این روزهای دوری هم به پایان میرسه. سیاهی این شب بالاخره تموم میشه... روزی که من و تو ؛ با تموم شور و حال؛ توی همون کو

کاشان را

سراسر فرش قرمز گسترده ام

به افتخار آمدنت

ای شاهزاده ی بی نظیر نیشابور...

و تو چه با وقار و متانت گام برمیداشتی؛با هرقَدَمت دروازه ای از قلبم گشوده میشد حقیقت چیست؟ حقیقت چشمان سیاه... چه با شرم و حیا، هربار از من نگاه میپوشاندی درست پشت سرت بودم! صدای ضربان قلبت را احساس میکردم و انگشتان ظریفت که با لنز و دوربین، جادو میکرد... عینکت را که برای عکاسی های حساس برمیداشتی، آ